Belangrijke rolmodellen
Projectmedewerkers zijn belangrijke rolmodellen in het leven van een kind. Ze bezoeken hen thuis en kennen het gezin. Ze lopen met hen op tot het project is afgerond. Voor veel kinderen voelen projectmedewerkers als naaste familie.
Moses: ‘Mijn hoop is dat deze kinderen een voorbeeld worden voor anderen’
Het project van Moses zet zich in voor de ontwikkeling van ruim vierhonderd kinderen uit de wijk Katwe. Als projectdirecteur leidt Moses het project en stuurt hij het team aan. “We brengen regelmatig in kaart hoe het met de kinderen gaat. Dan kijken we naar alle gebieden van hun leven: fysiek, cognitief, sociaal-emotioneel en geestelijk.”
Het leven in armoede is moeilijk te doorbreken, weet Moses: “Soms vraag ik me af: hoe ziet de toekomst eruit voor de kinderen die hier opgroeien? Ze krijgen thuis geen goed voorbeeld. Stel je voor: een kind groeit op met een vader die steelt of drugs gebruikt. Een moeder die in de prostitutie werkt. Dan leer je dat dat normaal is.”
Een van de deelnemers van dit Compassion-project is Jordan. “Hij kwam in het project vanwege zijn moeilijke thuissituatie”, vertelt Moses. “We hebben hem geholpen met het verbeteren van zijn Engels. Ook zie ik dat zijn zelfvertrouwen is gegroeid. Hij durft zijn hand op te steken tijdens een les en staat zelfverzekerder voor de groep.”
De omstandigheden in Katwe zijn uitdagend. Toch kijkt Moses met vertrouwen naar de toekomst. “Mijn hoop is dat kinderen als Jordan opgroeien tot verantwoordelijke volwassenen. Juist omdat ze hier zijn opgegroeid, kunnen ze een voorbeeld worden voor anderen en iets teruggeven aan hun gemeenschap.”
Angela: ‘Ik ben 24/7 beschikbaar voor de kinderen’
Gezondheidsspecialist Angela houdt de gezondheid van de kinderen in het project in de gaten. Wanneer het nodig is, regelt zij bijvoorbeeld een doorverwijzing naar de tandarts of het ziekenhuis. Angela: “Ieder kind krijgt elk jaar een medische controle. Maar daarna hebben ze ook nazorg nodig. Dat is een van de dingen die ik doe. Ik ben 24/7 beschikbaar voor de kinderen. Alle ouders hebben mijn telefoonnummer.”
In haar gemeenschap is goede gezondheidszorg niet vanzelfsprekend. Daarom geeft Angela ook voorlichting en trainingen aan ouders. Bijvoorbeeld over het belang van goede voeding en hoe je ziektes voorkomt. “Als ouders deze dingen niet leren, hoe kunnen ze het dan aan hun kinderen doorgeven?”
Wat er ook speelt, Angela zet zich altijd volledig in om de kinderen zo goed mogelijk te helpen. “Ik houd van God en van kinderen. Ik probeer altijd net dat stapje extra te zetten. Het is een zegen om er voor deze kinderen te zijn.”
Rechelle: ‘Deze kinderen verdienen een eerlijke kans om zich te ontwikkelen’
Rechelle ondersteunt samen met haar collega’s gemeenschappen in de afgelegen berggebieden van het eiland Mindoro. Sommige dorpen zijn alleen bereikbaar via smalle junglepaden, rivieren en steile berghellingen. Om het dichtstbijzijnde kind te bezoeken, loopt ze één tot twee uur over zwaar terrein. Toch hoor je haar niet klagen. “Ik vind de lange tocht niet erg. Natuurlijk voel ik de pijn in mijn voeten en knieën, maar ik weet dat ons werk zin heeft.”
Veel van de gezinnen die Rechelle begeleidt, leven van landbouw, jacht of timmerwerk. Toegang tot technologie, goed onderwijs en gezondheidszorg is beperkt. Samen met het team zet ze zich onvermoeibaar voor de kinderen in. Ze controleert hoe het met ze gaat, coacht ze en bidt met hen. Rechelle: “Ik ben dankbaar dat ik dit werk mag doen. Deze kinderen verdienen een eerlijke kans om zich te ontwikkelen.”
Phanna: ‘Deze missie heeft mijn hart’
De kerk van Phanna startte twee jaar geleden een Moeder- en babyprogramma. Als coördinator begeleidt ze zwangere vrouwen en kersverse moeders en stuurt ze een klein team aan. In deze Cambodjaanse regio is werk schaars. Veel ouders vertrekken naar Thailand om werk te zoeken. Grootouders zorgen voor de kinderen. Een realiteit die Phanna kent uit haar eigen leven. Ze groeide op in armoede en miste haar moeder, die ver weg werkte. “Het doet me pijn om te zien hoeveel kinderen bij hun opa en oma achterblijven, omdat hun ouders ver weg werken. Sommige kinderen gaan mee naar het buitenland en missen onderwijs. Wanneer ze terugkomen, lopen ze achter.”
Phanna zet zich elke dag in voor de allerkleinsten in haar gemeenschap. Zodat ze veilig opgroeien, naar school gaan en zich ontwikkelen. Een kans die zij ook kreeg. “Kinderen bevrijden van armoede in Jezus’ naam: deze missie heeft mijn hart”, vertelt ze. “Het is een voorrecht om dit werk te doen.”
Hoe werkt het Compassion-project?
Het verschilt per land en regio, maar vaak gaan de kinderen op zaterdag naar het project. Soms komen ze er ook na schooltijd, bijvoorbeeld voor bijles of huiswerkbegeleiding. Projectmedewerkers bezoeken hen daarnaast thuis. Op het project krijgen kinderen aanvullende lessen, passend bij hun leeftijd. Zo leren ze bijvoorbeeld over het omgaan met emoties of het voorkomen van ziektes.
Beeld: Andrew Kartende, Fernando Sinacay, Edwin Estioko, Narous Chhoun