'Ik was ongewenst'


Als het aan haar biologische moeder lag, had Katerine (nu 26) nooit geboren moeten worden. Na een heftige jeugd, is het Katerine gelukt om vrede te sluiten. Nu zet ze zich in voor kinderen die in vergelijkbare situaties zitten als waar ze zelf uit komt. Ze vertelt haar verhaal.

“Ik was 4 jaar toen ik op school zat en de leraar mij vertelde dat mijn moeder me kwam ophalen. Toen ik haar zag zei ik: ‘Dat is niet mijn moeder!’ In de eerste jaren van mijn leven heb ik gedacht dat deze vrouw een tante was. Zij bleek mijn biologische moeder te zijn. Ze was prostituee en verslaafd aan drugs.

Omdat zij niet voor mij kon zorgen, groeide ik mijn hele jeugd op bij een bekende van haar die zelf ook drie dochters had. Als ik uit school kwam, moest ik helpen huizen schoonmaken. Want hoewel deze vrouw had besloten mij in haar gezin op te nemen, was er niet veel geld. Iedere cent die ik verdiende hadden we nodig om van te leven.”

Boos en wanhopig

“Op mijn vijfde werd ik opgenomen in een Compassion-project. Hier ging ik een paar keer per week naartoe. Ik kreeg er eten, schoolspullen en schoenen. Als ik ziek was, kreeg ik medicijnen. Maar het beste van alles was dat ik brieven kreeg van mijn sponsors. Hoewel ze ver weg waren, vertelden ze me dat ik belangrijk en waardevol was. Ook in het project kreeg ik bevestiging: ik voelde ik me daar geliefd, beschermd en gerespecteerd.

Ook al werd mijn leven beter, ik had er moeite mee dat mijn biologische ouders niet voor mij zorgden. Toen ik 11 was, kwam ik erachter dat mijn moeder meerdere malen geprobeerd heeft abortus te plegen toen ze zwanger van mij was. Uiteindelijk werd ik toch geboren. Ik was het resultaat van onveilige seks tussen een pooier en een prostituee. Mijn biologische vader had al een gezin en wilde niks van mij weten. Hij is later overleden aan kanker. Het was enorm frustrerend voor mij om dit allemaal te horen. Ik kon er niet mee omgaan en voelde me boos en wanhopig. Dit uitte zich in gewelddadig gedrag. Ik belandde regelmatig in heftige vechtpartijen.”

Niet alleen

“Mijn begeleiders op het project zorgden ervoor dat ik professionele hulp kreeg bij het verwerken van wat ik had meegemaakt. Mijn sponsors hadden altijd een bemoediging en een bijbeltekst voor me. Ik had veel aan de brieven die ik kreeg. Sommige lees ik nu, jaren later, nog steeds wel eens. Ik was niet alleen in mijn gebroken wereld.

Doordat mijn sponsors hadden besloten mij te ondersteunen, kreeg ik de mogelijkheid me ondanks alles op een gezonde manier te ontwikkelen en heb ik kunnen studeren. Ik leerde Jezus kennen en koos ervoor om met Hem te leven. Met hulp van de kerk, leerde ik hoe ik mijn moeder kon vergeven. Op het moment dat ik dat deed, kreeg ik rust en vrede in mijn hart. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Nu zet ik me in voor kinderen die in vergelijkbare situaties zitten als waar ik uit kom.”

Katerine Mota,
26 jaar
Dominicaanse Republiek


***

Kinderen zijn kwetsbaar. Daarom heeft de veiligheid van kinderen de hoogste prioriteit binnen Compassion.