Verkeerde keuzes
“Ik leefde echt een slecht leven. Tot op de dag van vandaag voel ik me schuldig over de dingen die ik heb gedaan’’, vertelt Martinus met tranen in zijn ogen. Met de kennis van nu zou hij alles anders doen. Maar toen hij zich in zijn tienerjaren aansloot bij een bende, zag hij weinig andere mogelijkheden.
Martinus groeide op in armoede. In zijn omgeving was het moeilijk om werk te vinden en geld te verdienen. Criminaliteit leek voor hem een uitweg. Samen met zijn vrienden begon Martinus met stelen. Ook beroofde hij mensen, soms met geweld. De gestolen spullen verkocht hij om eten en andere basisbehoeften te kopen.
‘Ik wilde niet dat mijn zoon zou worden zoals ik’
Op zoek naar bescherming
Het leven dat Martinus leidde, was niet zonder gevaar. “Veel mensen spraken kwaad over hem. Ze hadden liever dat hij er niet meer zou zijn”, vertelt Martha, pastor van de kerk in het dorp.
Daarom zocht Martinus bescherming. “Ik ging naar een sjamaan voor een amulet. Die droeg ik bij me.” Maar de amulet beschermde hem niet tegen de gevolgen van zijn keuzes. In 2011 belandde Martinus in de gevangenis. Hij werd beschuldigd van beroving en moord. Omdat er geen bewijs was, kwam hij na een week weer vrij.
Vast in de criminaliteit
Na zijn vrijlating ging Martinus op dezelfde voet verder. Hij bleef stelen, rookte en dronk veel alcohol. Langzaam begon zijn gezondheid daaronder te lijden. Hij kreeg steeds vaker pijn, vooral in zijn borst en buik.
In die periode kwam Martinus voor het eerst in contact met pastor Martha, toen zij hem en vijf vrienden uit de bende bezocht. Tijdens het gesprek gebeurde er iets wat Martinus altijd is bijgebleven. “Ze vroeg me mijn amulet af te doen. Maar ik had haar daar helemaal niet over verteld!’’ Toch was Martinus nog niet klaar om zijn oude leven achter zich te laten. Zelfs toen hij vader werd, lukte het hem niet om uit de criminaliteit te stappen.
Zijn gezondheid ging ondertussen steeds verder achteruit. Hij werd zelfs zo ziek dat hij nauwelijks meer de deur uit kon. “Ik voelde me zo zwak en dacht dat ik dood zou gaan.” Uiteindelijk besloot pastor Martha te vragen om voor hem te bidden. Vanaf dat moment bezocht ze hem regelmatig.
‘Vanaf het moment dat Jendri naar het project ging, zagen we ook het leven van zijn vader veranderen’
Vergeving voor zijn daden
Een paar maanden later startte de kerk van pastor Martha een Compassion-project. Jendri, Martinus’ zoon, was een van de kinderen die in het project werd opgenomen. Martinus: “Zelf ben ik nauwelijks naar school geweest, dus ik was heel dankbaar dat Jendri hulp van het project kreeg. Ik wilde niet dat hij zou worden zoals ik.”
“Vanaf het moment dat Jendri naar het project ging, zagen we ook het leven van zijn vader veranderen”, vertelt projectdirecteur Evan. Via Jendri kreeg het geloof een steeds grotere plek in het leven van Martinus. “Ik zag steeds meer in dat wat ik deed verkeerd was. Ik deed mijn familie en anderen er veel verdriet mee.”
Met hulp van Jendri begon Martinus uit de Bijbel te lezen en te bidden. Ook ging hij steeds vaker met zijn gezin naar de kerk. Daar leerde hij Jezus beter kennen en ontdekte hij dat er bij Hem vergeving te vinden is, ook voor zijn verleden. Uiteindelijk besloot Martinus zijn leven aan Jezus toe te vertrouwen. “Ik heb mezelf en anderen mogen vergeven, omdat God mij eerst heeft vergeven.”
Een tweede kans
Het leven van Martinus ziet er inmiddels heel anders uit. Hij verbouwt zijn eigen groenten en helpt zijn vrouw met haar werk. Toch zijn niet alle zorgen verdwenen. Zijn gezondheid blijft kwetsbaar. Ook zijn oude leven blijft soms aan hem trekken. Zijn vroegere vrienden proberen hem nog steeds over te halen om mee te doen met de bende. Maar met de steun van zijn gezin en de lokale kerk is hij vastbesloten om een ander leven te leiden. “Door mijn zoon heen zie ik Gods goedheid. Toen hij aan het Compassion-project mocht deelnemen, voelde het alsof God ons een tweede kans gaf. Een kans om anders te leven.”
Compassion werkt altijd samen met lokale kerken. Gedreven door Jezus’ liefde helpen zij wereldwijd kinderen en gezinnen die in armoede leven.
Interview en beeld: Vera Aurima