Conard Sunday: 'Ik leef niet voor mezelf'


Als jongetje van 11 begroef Conard Sunday in korte tijd zijn vader en moeder en werd daarmee hoofd van het gezin. Wanhopig sleepte hij zich door zijn kindertijd, met een veel te grote verantwoordelijkheid voor zijn jonge schouders, en honger als zijn grootste vijand. Het heeft hem gevormd tot wie hij nu is: een man met een groot hart voor weeskinderen.

“Mijn vader was meedogenloos. Hij was een dronkaard, had relaties met meerdere vrouwen en sloeg mijn moeder. Dit zorgde voor veel conflicten thuis. Mijn broers vluchtten naar mijn oma om de klappen te ontlopen. Dit maakte mij de oudste zoon in huis en daar hoorden verantwoordelijkheden bij.”

HIV-positief
“Mijn moeder, die HIV-positief was, leerde mij al jong hoe ik voor m’n broertjes en zusjes moest zorgen. Ze leerde me wat verantwoordelijkheid betekende, hoe ik een maaltijd kon maken met bijna niks, hoe ik de was moest doen en meer van dat soort klusjes. Iedere ochtend stond ik om 4:00 uur op om water te halen. Meer dan drie uur liep ik dan met twintig liter water op mijn schouders terug naar huis.

Twee keer per week bracht ik mijn vader met de fiets naar het ziekenhuis. Net als mijn moeder was hij ook HIV-positief. Op mijn tiende stierf hij nadat hij zijn laatste woorden had uitgesproken: ‘Conard, zorg voor je broertjes en zusjes.’ Een jaar later overleed ook mijn moeder en stond ik er alleen voor. Ik begroef mijn ouders en liet met hen mijn hoop achter in het graf. Ik was radeloos.”

Overleven op de natuur
“Dag en nacht huilden we in de hoop dat iemand ons zou komen helpen, maar tevergeefs. We waren op onszelf aangewezen toen er hongersnood uitbrak in Uganda. M’n broertjes en zusjes keken naar mij. Wat moesten we doen? We hadden geen ontbijt, geen lunch en geen avondeten. We overleefden op wat we vonden in de natuur. Ik dank God dat we nooit iets hebben gegeten dat giftig was.”

Thuis in de kerk
“Af en aan ging ik naar school omdat er wonderlijk genoeg altijd iemand was die mijn schoolgeld betaalde. Ondanks dat, was ik soms wanhopig van de honger. Toen ik geen geld meer had voor huur, vond ik samen met mijn broertje een slaapplek in de kerk. Dit was mijn redding, zonder de kerk zou ik nu niet meer leven. Het werd mijn thuis, een plek waar ik herstel vond, waar ik mezelf mocht zijn. Een plek waar mijn bitterheid plaats maakte voor nieuwe hoop.

Inmiddels ben ik getrouwd met Asha. Samen met onze vier zoons en tien weeskinderen wonen we in een eenvoudig huis. Na alles wat ik heb meegemaakt, kan ik niet anders dan deze kinderen een thuis geven en liefhebben. Ik leef niet voor mezelf, we delen alles wat we hebben. We dromen ervan om nog veel meer kinderen op te vangen dan we nu doen. Er zijn nog regelmatig zorgen, om financiën of gezondheid bijvoorbeeld, maar God is ons altijd trouw geweest.”


Conard Sunday is getrouwd met Asha, samen hebben ze vier zoons. Daarnaast hebben ze tien weeskinderen in huis opgenomen. Conard is administratief en pastoraal medewerker van United Christian Centre in Kampala, Uganda. Een van de kerken waar Compassion mee samenwerkt.

***